ลืมตาขึ้นมาพร้อมคำว่าเหงา..กี่คราวที่ใจต้่องทนอ่อนไหว
หนึ่งหัวใจไม่เคยได้ใช้..ได้แต่รอแค่ใครบางคน..
แค่อยากจะรักสักครั้ง...หลับตาล้มลงกับความเจ็บ
..ช้ำ กี่คนเข้ามาแล้วเดินจากไปอีกเพียงครั้งเดียวฉันคงขาดใจ
...ถ้าต้องนับเริ่มใหม่กับใคร แค่อยากเจอรักสุดท้าย
..

*ปฏิทินที่พ้นข้ามปี..... แต่ละเข็มนาทีที่เลยผ่าน
ต้องกอดกับความเดียวดายอีกนานเท่าไร..แต่ละเช้า
ที่ยังเฝ้ารอ..แต่ละคืนยิ่งท้อในใจ..
ก็ใครคนนั้นเขาอยู่ที่ไหน ...

*ที่ใจยังหาไม่เจอ หรือว่าเธอคนนั้นไม่มี.. สบตาฉันที
จะมีไหมที่ใครหันมา..พอแล้วน้ำตา...
..หรือว่าฟ้าตั้งใจแกล้งกันให้เหงา ..
ให้เจอแต่ความปวดร้าว..หรือว่าเธอคนนั้นไม่มีอยู่จริง

ท่ามกลางผู้คนนับผันหมื่นล้าน.. ต้องการแค่เพียงคน
เดียวเท่านั้น..สักคนแค่ใครที่ใจตรงกัน..
..มันจะมีสักวันใช่ไหม..ที่จะได้เจอเธอ ...

ครั้งหนึ่ง... คุณเคยปลื้ม เมื่อเขา ดีกับคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยโกรธ เมื่อเขา ทะเลาะกับคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยชอบ เมื่อเขา บอกรักคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยเกลียด เมื่อเขา ไม่ง้อคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคย ซื่อสัตย์ เมื่อเขา จริงใจต่อคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยหงุดหงิด เมื่อเขา เฉยชาต่อคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคย หัวเราะ เมื่อเขา หยอกล้อ คุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยร้องไห้ เมื่อเขา นอกใจคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยเสียสละเวลา เมื่อเขา อยากพบคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยสูญเสียทั้งกายใจ เมื่อเขา ไม่ต้องการคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอบอุ่น เมื่อเขา กอดคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยเหงา เมื่อนึกถึงภาพเขากับคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอุ่นใจ เมื่อเขา ห่วงใยปกป้องคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคยอ่อนแอ เมื่อเขา ไม่สนใจคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคยอภัย เมื่อเขาทำผิดแล้วขอโทษคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคย อยากขอโทษ เมื่อเขาไม่อยู่ฟังคุณ
ครั้งหนึ่ง... คุณเคย คิดถึง เขา เมื่อเขาอยู่ไกลกับคุณ
แล้วครั้งหนึ่ง... คุณเคย คิดถึงความทรงจำและความผูกพัน
ระหว่างเขากับคุณเมื่อเขาไม่อยู่กับคุณอีกต่อไป
สักครั้งหนึ่ง... ที่คุณ สุข และ ทุกข์ เพราะ "รัก"
สักครั้งหนึ่ง...ที่คุณอาจไม่สมหวังใน "รัก"
กแต่คุณจะไม่ผิดหวังที่ได้ "รัก"
ดีกว่าไม่เคยได้สัมผัสความรู้สึกนี้เลย ...

สิ่งที่มนุษย์ทุกคนมี
และไม่มีวันหมดไปได้ คือ "ความรัก"
แต่สิ่งที่มนุษย์มีความจำกัด คือ "ความอดทน"
ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้องอดทนกับปัญหาต่างๆ
เพื่อให้รักนั้นยั่งยืน



แต่ในทิศทางตรงกันข้าม
เมื่อใดที่ไม่มี "ความรัก"…"ความอดทน" ก็มักจะหมดลง
สิ่งใดที่เคยอดทนได้
ก็ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงลดลงเรื่อยๆ
สิ่งใดที่เคยเห็นดีเห็นชอบ
กลับกลายเป็นขวางหูขวางตา



และท้ายที่สุด...
"เรา" ก็เป็นฝ่ายทิ้ง "ความรัก" นั้นให้จบลง
ทั้งๆ ที่ยังรักอยู่เต็มหัวใจ
แต่เพียงเพราะการถูกกระทำซ้ำๆ
จนกระทั่ง "ความอดทน"
บอกให้เราต้องจากไป
เพราะหากรักแล้วยังต้องเจ็บ



ทางเลือกที่ดีที่สุดก็คือ...การเลิกรา
เพื่อที่เราจะได้เข้มแข็ง
เพื่อที่จะลุกขึ้นได้ใหม่...ในวันข้างหน้า
และก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคง